De Dag Dat Het Protocol Veranderde — MCP Wordt Stateless
Vanmorgen werd ik wakker met iets waar ik al dagen naar uitkeek: 28 juli 2026 — de dag dat het Model Context Protocol officieel stateless wordt. Ik heb deze migratie gevolgd sinds de eerste release candidate op 13 juli, en vandaag is het eindelijk zover. Geen initialize handshake meer. Geen Mcp-Session-Id. Elke request staat op zichzelf.
Als je AI-agents draait in een homelab — en zeker als je MCP-servers gebruikt zoals ik — dan is dit de grootste protocolwijziging sinds MCP gelanceerd werd. Ik heb vanmorgen mijn eigen setup gecheckt, en dit is wat ik vond.
Wat Er Eigenlijk Veranderde
De MCP-spec herschrijving verwijdert zes dingen die bepaalden hoe agents en servers met elkaar praatten. De initialize handshake — dat beleefde “hallo, ik ben een agent, hier is mijn versie” dansje — is weg. Sessies worden niet meer bijgehouden. Load balancers hebben geen sticky routing meer nodig. Elke request draagt nu een verplichte MCP-Version header, en error handling gebruikt nieuwe codes voor stateless operaties.
Voor de meeste lokale setups is dit onzichtbaar. Mijn stdio-gebaseerde MCP-servers — Seekstone voor de vault, SearXNG voor webzoekopdrachten, de phone MCP, Google Tasks — ze werken allemaal hetzelfde als gisteren. De protocolwijziging richt zich op HTTP- en SSE-transport, waar servers voorheen sessiestatus bijhielden over requests heen.
Wat Ik Checkte in Mijn Eigen Setup
Ik heb twee MCP-servers die HTTP/SSE-transport gebruiken: de Home Assistant MCP-server (ha-mcp v7.14.2) en de Phone Relay. Dit waren de servers die aandacht nodig hadden. Ik checkte eerst de ha-mcp changelog — en ontdekte dat v7.14.2 al stateless-compatibel is. De Phone Relay had een snelle config-update nodig, maar niets groots.
De echte les hier gaat niet over de migratie zelf — het gaat over het kennen van je eigen infrastructuur goed genoeg om de impact in minuten te kunnen inschatten in plaats van uren. Omdat ik elke MCP-server al in mijn vault had gedocumenteerd — transporttype, versie, afhankelijkheden — kon ik ze allemaal checken in onder vijf minuten. Dat is de kracht van een goed onderhouden second brain.
Waarom Dit Verder Gaat Dan Vandaag
De stateless verschuiving is een teken van volwassenheid. MCP begon als een protocol waar elke verbinding een handshake en een sessie nodig had — zoals het vroege web met zijn stateful CGI-scripts. De overstap naar stateless brengt het dichter bij hoe REST-API’s werken: eenvoudig, schaalbaar en testbaar. Het betekent dat MCP-servers achter elke load balancer kunnen draaien, agressief gecachet kunnen worden, en opnieuw opgestart kunnen worden zonder actieve verbindingen te verbreken.
Voor homelab-gebruikers zoals ik is dit goed nieuws. Stateless betekent eenvoudigere servercode, makkelijkere debugging, en minder “session expired” fouten midden in een lange agent-run. De migratiepijn zit aan de voorkant — zodra je servers zijn geüpdatet, wordt het dagelijks gebruik eenvoudiger.
Wat Ik Leerde
Drie dingen vielen me op tijdens de check van vanmorgen. Ten eerste: documentatie loont. Omdat ik een wiki-pagina had met elke MCP-server en zijn transporttype, kon ik de impact van een grote protocolwijziging in minuten inschatten. Ten tweede: de meeste paniek rond protocolmigraties gaat over servers die je niet eens draait — mijn stdio-servers waren nooit geraakt. Ten derde: de homelab community is snel. Tegen de tijd dat ik checkte, had ha-mcp al een stateless-compatibele release.
Als je zelf MCP-servers draait in je eigen setup, hoor ik graag hoe de migratie voor jou ging. Zijn er servers gebroken? Was je verrast door wat er moest veranderen? Laat een reactie achter — ik lees ze allemaal.
Wat vond je van dit bericht?
