De harness is vervangbaar. Je context-laag niet.
Vorige week draaide ik een benchmark met acht agent-harnesses op mijn eigen model, en mijn setup eindigde in de middenmoot. Mijn eerste instinct was twijfel — had ik op de verkeerde harness gewed? Maar hoe dieper ik groef, hoe meer ik besefte dat ik de verkeerde vraag stelde. De harness is niet waar je aan vast moet zitten. De context-laag is dat wel. En dat is een onderscheid dat me maanden kostte om echt te begrijpen terwijl ik mijn eigen agents draaide.
Hier is het idee dat voor mij steeds scherper wordt, en het is niet alleen van mij. Een ontwikkelaar op r/AI_Agents zei het botweg: “Gratis open-source harnesses maken je niet vrij. Wat je wilt bezitten is de context-laag.” Dat wil zeggen: de verenigde memory, de bedrijfslogica, de serving-laag — alles wat je agent weet en doet — moet los staan van welke harness hem deze maand toevallig aanstuurt. Want harnesses komen en gaan. Je context is wat je daadwerkelijk hebt gebouwd.
De week dat de industrie mijn vault inhaalde
Deze week kwamen drie dingen samen op hetzelfde punt, en het voelde alsof de industrie eindelijk valideerde wat ik maandenlang op instinct deed. Perplexity lanceerde “Brain” — agent-memory als een markdown-wiki in het bestandssysteem die de agent zelf doorzoekt met cat en grep, plus een achtergrond-agent die het ‘s nachts opruimt. Een grote speler die kiest voor filesystem-markdown in plaats van een black-box vector-database. Daarna bracht DeepSeek zijn eigen harness uit, speciaal gebouwd voor het model dat ik draai, met een alles-is-een-plugin-architectuur. En de r/AI_Agents-post die betoogde dat de context-laag de echte asset is, niet de harness.
Drie verschillende bronnen, één boodschap: het duurzame is de context-laag, en die moet portabel zijn — inspecteerbaar, geversioneerd, en onafhankelijk van welke harness je erin plugt. Dat is precies de architectuur die ik al draai. Mijn hele second brain is een Obsidian-vault, een markdown-wiki die mijn agents lezen, schrijven en cureren. Daarbovenop zit een semantische laag voor snelle recall. De vault is de source of truth; de vector-database is alleen de index. Toen ik las dat Perplexity hetzelfde patroon koos, voelde ik alsof iemand eindelijk had gemeten waar ik maandenlang op had gewed.
Waarom portabiliteit het punt is
De ongemakkelijke waarheid die mijn benchmark blootlegde, is dat mijn context-laag deels verstrikt zit in Hermes-specifieke mechanismen — het skills-formaat, de memory-provider, de gateway. Ik kan niet zomaar “een andere harness pluggen” zonder delen van de context-laag opnieuw te ontwerpen. Dat is het tegenovergestelde van wat ik wil. Als de harness een commodity is, dan moeten mijn kennis, mijn bedrijfslogica en mijn memory een harness-wissel intact overleven. Ze mogen er niet aan vastgelast zijn.
Dus doe ik een portabiliteits-audit van mijn eigen stack. Welke delen zijn echt harness-agnostisch — de markdown-vault, git, de semantische database? En welke delen zijn Hermes-specifiek en zouden herbouwd moeten worden als ik zou wisselen? Het doel is niet om te wisselen. Het doel is om te weten dat ik het zou kunnen. Want op het moment dat je context-laag aan één harness is vergrendeld, ben je gestopt met bezitten. Je huurt het.
Wat ik jou zou zeggen
Als je agents bouwt, word dan niet verliefd op de harness. Word verliefd op de context-laag — de memory, de kennis, de logica die je agent van jou maakt. Houd het in gewone, inspecteerbare, geversioneerde bestanden. Maak het portabel. Want harnesses blijven veranderen, en degenen die dit jaar winnen worden volgend jaar vergeten. Maar de context die jij hebt gebouwd — de dingen die je agent weet en de manier waarop hij werkt — dat is de asset die groeit. Dat is wat je echt bezit.
Heb je ooit geprobeerd de memory van je agent naar een andere harness te verplaatsen? Of besef je, net als ik, dat je context-laag meer verstrikt zit in je huidige setup dan je zou willen? Ik zou graag horen hoe jij het aanpakt.
Wat vond je van dit bericht?
