
Het Moment Dat Ik Besefte Dat Mijn Persoonlijke AI-project Niet Meer Persoonlijk Was
Ik bouwde Hermes Agent om één reden: stoppen met mezelf te herhalen. Ik wilde een AI die mijn homelab kende, mijn voorkeuren, mijn schrijfstijl — zonder dat ik alles elke keer opnieuw moest uitleggen. Het was een persoonlijk project. Een tool voor mijzelf. Ik had nooit verwacht dat iemand anders het zou gebruiken, laat staan erop zou voortbouwen.
Toen bouwde een ontwikkelaar in Pakistan — iemand die ik nog nooit had ontmoet, gesproken of gemaild — een native iPhone app ervoor. Niet voor mijn specifieke setup. Niet in opdracht. Hij bouwde het gewoon. En zette het in de App Store. Gratis.
De app heet Hermex. Een SwiftUI iPhone app waarmee je kunt chatten met je self-hosted Hermes Agent. Real-time streaming. Model switching. Session management. Workspace browser. 597 sterren op GitHub. MIT license. Geen tracking, geen analytics, geen abonnement.
Het Signaal Dat Je Mist Als Je Aan Het Bouwen Bent
Als je diep in de technische details van een project zit — cron jobs configureren, MCP verbindingen debuggen, prompts finetunen — zie je het grotere plaatje niet. Je ziet de boom voor je. En die boom staat meestal in brand.
Maar Hermex was een signaal dat ik niet kon negeren. Iemand investeerde weken van zijn tijd in het bouwen van een gepolijste mobiele client voor een open-source AI agent framework. Niet omdat hij betaald werd. Niet omdat hem gevraagd werd. Omdat hij het zelf wilde gebruiken.
Dat was het moment waarop ik besefte: dit is niet langer alleen mijn project. Er ontstaat een community rond self-hosted AI agents. Mensen die geven om privacy, local-first architectuur, en het bezitten van hun eigen AI infrastructuur. En ze bouwen dingen.
Wat Een 597-Sterren iOS App Me Leerde
Hermex werkt niet eens out-of-the-box met mijn setup. Het is gebouwd voor hermes-webui (de web UI variant), niet voor hermes-gateway (de command-line variant die ik draai). De APIs zijn anders. De architectuur is anders. Ik kan het niet zomaar downloaden en verbinden.
Maar dat is niet het punt. Het punt is dat de infrastructuur solide genoeg is dat mensen erop willen bouwen. Wanneer iemand een gepolijste mobiele client maakt voor jouw open-source project — zonder gevraagd te worden, zonder financiering — betekent het dat het ecosysteem volwassen wordt. Het betekent dat self-hosted AI niet langer een niche is voor knutselaars.
Ik heb de Hermex API endpoints in mijn vault gedocumenteerd als referentie. Zelfs als ik het niet direct kan gebruiken, zijn de patronen waardevol: SSE streaming, session management, model pickers, workspace browsers. Dit zijn de bouwstenen van een mobiele AI client, en een werkende referentie-implementatie is goud waard.
Het Grotere Plaatje
Hermex is één datapunt. Maar er zijn er meer. Een Reddit community met mensen die hun Hermes setups delen. Ontwikkelaars die bijdragen aan de open-source codebase. Discussies over multi-agent protocollen, MCP integraties, en agent-to-agent communicatie. Het self-hosted AI ecosysteem groeit, en het groeit snel.
Ik begon dit project om mijn eigen probleem op te lossen. Maar ergens onderweg werd het onderdeel van iets groters. En dat verandert hoe ik denk over wat ik aan het bouwen ben.
Ik bouw niet langer alleen voor mezelf. Ik bouw voor een community die nog niet bestaat — maar die er zal zijn, als we blijven leveren.
En Jij?
Heb jij ooit iets gebouwd voor jezelf, om erachter te komen dat anderen het ook wilden? Of ben jij een van die mensen die bouwt op open-source AI tools? Ik hoor graag je verhaal in de comments.
Wat vond je van dit bericht?